Διαβάσαμε όλοι την ενημέρωση του προέδρου του ΦΣΑ Κ.
Λουράντου σχετικά με το πώς -σύμφωνα με τις πληροφορίες του- θα
εφαρμοστεί η «καθολική και
υποχρεωτική» συνταγογράφηση με δραστική όπως ζητούσε η τρόικα κι όπως
ψηφίστηκε δις από το Ελληνικό Κοινοβούλιο (μία το Φεβρουάριο του 2012 με το Ν.
4052 και μία τώρα με το Μεσοπρόθεσμο). Διαβάσαμε όμως και τις σκέψεις του
σχετικά με το τι συμβαίνει και συμφωνώντας σε πολλά μαζί του είπαμε να κάνουμε
μια μικρή και διδακτική αναδρομή.
Δεν είχαμε βέβαια καμία αμφιβολία ότι πάλι κάτι θα
γινόταν και οι δύο αυτές λεξούλες (υποχρεωτική και καθολική) θα είχαν τόσες
εξαιρέσεις όσες χρειαζόταν για να αλλάξουν ριζικά έννοια. Διότι το είχαμε
ξαναζήσει το σκηνικό. Ας θυμηθούμε:
Μετά από απόλυτη εντολή της τρόικα έγινε η πρώτη προσπάθεια
μια Δευτέρα του Απρίλη (9-4-2012) να ξεκινήσει η δραστική με τις πρώτες 10
«πιλοτικές» ομάδες ουσιών! Το σχέδιο ήταν από 1 Ιουνίου να γίνει καθολική και υποχρεωτική!!!
Από το Φλεβάρη που ψηφίστηκε ο Νόμος φτάσαμε μέσα από χίλια κύματα Απρίλη μέχρι
οι αρμόδιες υπηρεσίες να βγάλουν ένα σωστό κατάλογο με όλα τα σκευάσματα
(πρωτότυπα, off-patent, γενόσημα) και να
ορίσουν σωστές τιμές αναφοράς. Τα συνεχή λάθη έφεραν νέα λίστα το Μάη αλλά αυτό
ήταν λεπτομέρεια μπροστά στην απίστευτη μεθοδολογία της «εφαρμογής».
Με μια
απλή εγκύκλιο του ΕΟΠΥΥ καθορίστηκε με δραστική να γράφονται ΜΟΝΟ σε
χειρόγραφες (πράσινες) συνταγές και όχι σε ηλεκτρονικές!!! Φυσικά
ταυτόχρονα βγήκε και ο νέος κανονισμός του ΕΟΠΥΥ που μείωνε ή και απαγόρευε την
χειρόγραφη συνταγογράφηση εκτός από μερικές μόνο εξαιρέσεις. Τελικό αποτέλεσμα;
Οι λιγοστές πράσινες συνταγές που περιείχαν μία από τις 10 δραστικές να
αποτελεί μεταξύ των Φ/ών κάτι σαν αστικό μύθο: πολλοί το συζητούσαν
ελάχιστοι είχαν δει μία απ’ αυτές!
Κάναμε υπομονή μέχρι να έρθει ο Ιούνιος να ησυχάσουμε! Γνωρίζαμε ότι με βάση το Νόμο οι δύο μαγικές λεξούλες θα αλλάζανε την ιστορία της
συνταγογράφησης στη χώρα: υποχρεωτική και καθολική. Τι έγινε όμως
τότε;
Εκτός του ότι είχαν αρχίσει ήδη από το τέλος Μάη τα
προβλήματα με τις καθυστερήσεις πληρωμών, παρακολουθήσαμε μια μάχη υπηρεσιών
που προσπαθούσαν αλλά «δεν προλάβαιναν» να εφαρμόσουν το Νόμο δηλ. να συντάξουν
τους απαραίτητους καταλόγους με τις δραστικές ουσίες. Είχαμε ζήσει και τα
απανωτά δελτία τιμών που άλλαζαν νύχτα-μέρα τέλος Απρίλη και ήρθε κι έδεσε. Επίσης
ζήσαμε τον πόλεμο του 1 ευρώ: το ποσό που θα έπρεπε να πληρώνουν οι γιατροί
για κάθε χειρόγραφη συνταγή! Άλλο ένα μέτρο αποτροπής της αλόγιστης
συνταγογράφησης το οποίο η αλήθεια είναι ότι έφερε σε σημείο απελπισίας τους
έρμους τους συναδέλφους μας ιατρούς αφού εκείνη την εποχή η ηλεκτρονική είχε
ουσιαστικά καταρρεύσει!!! Αφού λοιπόν δεν μπορέσαμε να λύσουμε το κεφαλαιώδες
αυτό θέμα είπαμε να… αναβάλλουμε και την εφαρμογή της δραστικής!!! Κι έτσι
αρχικά δόθηκε παράταση εφαρμογής για τον Ιούλιο και μετά για τις ρωμαϊκές
καλένδες!
Τα σημαντικά στοιχεία της συνταγογράφησης με δραστική, την επιλογή
της θεραπείας, την επιστημονική ορθότητα, την εξοικονόμηση πόρων
για το κλυδωνιζόμενο ασφαλιστικό σύστημα ακόμα και το εξίσου σημαντικό στοιχείο
της βιωσιμότητας των ελληνικών επώνυμων γενοσήμων από τον κίνδυνο
«εισβολής» μεγάλων παραγόντων της διεθνούς αγοράς, τα ανέλυσε απλά και
κατανοητά ο πρόεδρος και δε χρειάζονται άλλες επισημάνσεις.
Είναι δικαίωμα αλλά
και υποχρέωση της Ελληνικής Πολιτείας να κάνει τις σωστές ρυθμίσεις ώστε να
προστατεύσει την Ελληνική κοινωνία: να δώσει έμφαση στη χρήση των ελληνικών
γενοσήμων πατώντας πάνω στην τιμή αναφοράς και όχι «στο φτηνότερο γενόσημο»
αλλά και να χρησιμοποιήσει τις νέες Κοινοτικές Οδηγίες και να απαιτήσει
στοιχεία για το πού παράγονται και υπό ποιές προϋποθέσεις τα φάρμακα!
Έχει η
Πολιτεία όλα τα όπλα για να επιλέξει και να στηρίξει την ομαλή λειτουργία της
φαρμακευτικής αγοράς ώστε το καλό ελληνικό φάρμακο να χρησιμοποιείται
- ΚΑΙ για να θεραπεύει την ασθένεια
- ΚΑΙ να ζημιώνει λιγότερο τα ταμεία
- ΚΑΙ να ανακουφίσει την τσέπη του απελπισμένου πολίτη-ασθενή
- ΚΑΙ να κρατήσει τεράστια κεφάλαια εντός των τειχών, στις ελληνικές επιχειρήσεις που θα προσφέρουν εργασία σε ελληνικά χέρια και ανάπτυξη!
Η Ελλάδα της κρίσης έχει μόνο να κερδίσει από
ρυθμίσεις που θα επικεντρώσουν στα 4 παραπάνω «ΚΑΙ».
Υπάρχουν όμως και 2 άλλα πράγματα που θέλουμε να
επισημάνουμε.
Οι «εξαιρέσεις», οι «κανόνες» και όλα τα υπόλοιπα που
περιγράφει ο πρόεδρος του ΦΣΑ δείχνουν ότι αν αφαιρέσουμε όσες ομάδες αναφέρει από τη
δραστική μένουμε πάλι με κάτι σαν τις 10 πρώτες «πιλοτικές» ομάδες. Μερικές
αντιβιώσεις και αντιφλεγμονώδη!!! Ο όρος «καθολική» απέχει όσο και το
«καθόλου»!!! Ποιό το νόημα να λες ότι εφαρμόζεις κάτι αλλά να μην του
δίνεις ΚΑΜΙΑ απολύτως ευκαιρία να αποδείξει αν μπορεί να εκπληρώσει κάποιο ή
και όλα από τα παραπάνω «ΚΑΙ»!!!
Επιπλέον τι θα συμβεί αν η Φαρμακευτική Δαπάνη παραμείνει σε
υψηλά και ανεξέλεγκτα επίπεδα όπως μέχρι τώρα; Η τρόικα στο Μεσοπρόθεσμο
αναφέρει σαφώς ποια εργαλεία ζητά να χρησιμοποιηθούν και η δραστική είναι πρώτη
στη λίστα. Αν η Δαπάνη δε συμμαζευτεί τότε θα ζητηθεί να χρησιμοποιηθούν και
οι υπόλοιπες επιλογές. Μέσα σ’ αυτές είναι και η περαιτέρω μείωση του ποσοστού
κέρδους μας, μια επιλογή η οποία θα δώσει τη χαριστική βολή στο ελληνικό
φαρμακείο!
Μας αφορά λοιπόν και «μας κόφτει» όχι μόνο ποιό εργαλείο
θέλει να χρησιμοποιήσει η Ελληνική Πολιτεία για να πετύχει τους στόχους της,
αλλά και αν αυτό το εργαλείο χρησιμοποιηθεί σωστά ώστε να μην πληρώσουμε
ακόμα μια φορά ΕΜΕΙΣ το λογαριασμό! Η συνταγογράφηση με δραστική λοιπόν
έχει πλέον ξεφύγει από την όποια συζήτηση έχει γίνει μέχρι τώρα, όποια φοβία,
όποιον ενδοιασμό, όποια καχυποψία από όπου και να προέρχεται: εμάς, τον ιατρικό
κόσμο, την εγχώρια ή ξένη φαρμακοβιομηχανία!
Από τη στιγμή που η εφαρμογή της, ακόμα και με αυτήν τη
διαφαινόμενη παρδαλή εικόνα, φέρει ως προδιαγραφή είτε την επιτυχία του στόχου
(εξοικονόμηση Ταμείων) ή εναλλακτικά νέα εισπρακτική επίθεση στο Ελληνικό
Φαρμακείο με οριζόντια μέτρα, τότε νομίζουμε ότι δικαιούμαστε και νομικά και
πολιτικά και ηθικά να έχουμε λόγο και άποψη στις προδιαγραφές της ή να
απεμπλακεί όποια αναφορά μας από το Μεσοπρόθεσμο Μνημόνιο!!!
Εμείς οι φαρμακοποιοί θέλουμε με πράξεις να αποδείξουμε ότι νοιαζόμαστε για την εκλογίκευση της φαρμακευτικής δαπάνης. Δεν είμαστε εμείς υπεύθυνοι για την αύξησή της! Η φαρμακευτική δαπάνη είναι το γινόμενο του αριθμού των συνταγών (ευθύνη συνταγογράφου ιατρού) επί το κόστος φαρμάκου (οριζόμενο από το κράτος). Το ποσοστό κέρδους του φαρμακείου καθόλη τη διάρκεια της ραγδαίας αύξησης της φαρμακευτικής δαπάνης παρέμενε σταθερό. Δεν επιζητούμε λύσεις - γιαλαντζί, δεν επιζητούμε να κοροϊδέψουμε την τρόικα.