Ίσως κάποιοι συνάδελφοι αποχαιρετήσουμε τον κλάδο. Πτωχευμένοι. Τα όνειρα των νεότερων στο επάγγελμα, αποδεικνύονται εφιάλτες, χωρίς να μπορούμε ούτε οι ίδιοι να απαντήσουμε στο βασικότερο ερώτημα: ΓΙΑΤΙ?
Γιατί συνάδελφοι γνωρίζαμε εδώ και καιρό οτι η χώρα χρεοκώπησε κι εμείς εθελοτυφλούσαμε. Στρουθοκαμηλίζαμε. Θυσιαζόμασταν στο βωμό της επιστημονικής μας τιμής και της κοινωνικής ευαισθησίας. Γιατί πολύ απλά ελπίζαμε. Και δυστυχώς υπήρξαμε τα εξιλαστήρια θύματα.
Αν θέλουμε λοιπόν να μη χάσουμε την εσχάτη μας ελπίδα, πρέπει να...
... είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε να παλεύουμε. Όμως η πάλη προϋποθέτει σύγκρουση. Και η σύγκρουση έχει κόστος. Μπορούμε άραγε να το αντιληφθούμε και να συνεχίσουμε? Γιατί δεν έχουμε να χάσουμε τίποτ΄άλλο…
Ο Λοβέρδος είχε πει τη μοναδική μεγάλη αλήθεια. “Δεν υπάρχει σάλιο…” Δε τον ακούσαμε!
Ηλίας Χαλιγιάννης, πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου Ροδόπης
στον «Φαρμακευτικό Κόσμο» Τεύχος 136