Με αφορμή την πρόσφατη συνέντευξη του Προέδρου του Φαρμακευτικού Συλλόγου Κιλκίς, κ. Κώστα Κατσιάνου, αναδεικνύεται ένα θέμα που συχνά μένει εκτός δημόσιας συζήτησης: το έντονο δημογραφικό πρόβλημα – ιδιαίτερα στην περιφέρεια – δημιουργεί πλέον πραγματικό κίνδυνο για τη βιωσιμότητα των μονοεδρικών φαρμακείων (περιοχές με ένα μόνο φαρμακείο και συνεχώς μειούμενο πληθυσμό).
Όπως τονίζεται, όταν ο πληθυσμός μιας κοινότητας συρρικνώνεται και γηράσκει, η τοπική οικονομική δραστηριότητα μειώνεται, τα πάγια λειτουργικά κόστη παραμένουν, οι υποχρεώσεις αυξάνουν και τελικά το φαρμακείο – συχνά το μοναδικό σημείο υγειονομικής αναφοράς – κινδυνεύει να μη “βγαίνει”. Το ζήτημα έχει τεθεί επανειλημμένα ως...
.... κρίσιμο για την περιφέρεια, γιατί η απώλεια ενός τέτοιου φαρμακείου δεν είναι απλώς επαγγελματική· είναι κοινωνική και υγειονομική.
📌 Γιατί το μονοεδρικό φαρμακείο δεν είναι “μια απλή επιχείρηση”
Στις μικρές κοινότητες το φαρμακείο λειτουργεί ως σταθμός πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας:
- Εξασφαλίζει άμεση πρόσβαση σε φάρμακα και βασική καθοδήγηση, χωρίς μετακινήσεις δεκάδων χιλιομέτρων.
- Στηρίζει καθημερινά ηλικιωμένους, χρονίως πάσχοντες και ευάλωτους, όπου συχνά η πρόσβαση σε δομές υγείας είναι περιορισμένη.
- Αποσυμφορεί το σύστημα υγείας: όταν “λείπει” το φαρμακείο, η πίεση μεταφέρεται σε Κέντρα Υγείας, νοσοκομεία και επείγοντα.
Με απλά λόγια: όταν κλείνει ένα φαρμακείο στην επαρχία, δεν χάνεται απλώς ένα σημείο λιανικής. Χάνεται ένας κρίσιμος κρίκος του δικτύου φροντίδας.
🎥 Το βίντεο – Συνέντευξη του Προέδρου Φ.Σ. Κιλκίς στην TV100
✅ Τι χρειάζεται: στοχευμένα κίνητρα για να μη “σβήσουν” οι υγειονομικές εστίες της υπαίθρου
Αν θέλουμε πραγματικά να διατηρήσουμε ισότιμη πρόσβαση στην υγεία σε κάθε γωνιά της χώρας, το πλαίσιο για τα μονοεδρικά φαρμακεία πρέπει να αντιμετωπιστεί με ειδική μέριμνα. Ενδεικτικά, μια δέσμη κινήτρων θα μπορούσε να περιλαμβάνει:
- Ειδική στήριξη λειτουργικού κόστους για φαρμακεία σε περιοχές με πολύ μικρό πληθυσμό/μεγάλη απόσταση από αστικά κέντρα.
- Μειωμένες ή προσαρμοσμένες υποχρεώσεις όπου αυτό είναι θεσμικά εφικτό, χωρίς εκπτώσεις στην ασφάλεια, αλλά με ρεαλισμό για την επαρχία.
- Στοχευμένα μέτρα για νέους φαρμακοποιούς (π.χ. ενίσχυση εγκατάστασης/παραμονής) ώστε να υπάρχει διαδοχή.
- Θεσμική αναγνώριση του ρόλου του φαρμακείου ως δομής πρωτοβάθμιας φροντίδας, ώστε οι πολιτικές να μην κρίνονται αποκλειστικά με οικονομικούς όρους.
Το δημογραφικό δεν είναι “στατιστικό”. Είναι καθημερινότητα που επηρεάζει την πρόσβαση των πολιτών στην υγεία – και η βιωσιμότητα των μονοεδρικών φαρμακείων είναι κομμάτι της λύσης.
🧭 Συμπέρασμα
Η συζήτηση που ανοίγει ο κ. Κατσιάνος είναι επίκαιρη και αφορά όλη την Ελλάδα, όχι μόνο τον νομό Κιλκίς: αν χαθούν τα μονοεδρικά φαρμακεία, η περιφέρεια θα γίνει ακόμη πιο “μακρινή” για τον ασθενή και το σύστημα υγείας θα πιεστεί περισσότερο.
Το φαρμακείο της γειτονιάς και του χωριού είναι υποδομή υγείας. Και ως τέτοια χρειάζεται πολιτικές που να το κρατούν ζωντανό.
Farmakopoioi