Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ευτράπελα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ευτράπελα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου 2009

Συνταγογράφηση αλλά ΣΔΟΕ...


Γιατρός συνταγογραφεί σε ασφαλισμένο του ΟΠΑΔ ως εξής:
Pneumovax-23 (0%), Nujol (κενό), Penrazol (κενό). Ο πελάτης επιμένει ότι η συνταγή πρέπει να εκτελεστεί με 10% για τα υπόλοιπα φάρμακα, όπως της είπε ο καλός φαρμακοποιός της (που σημειωτέον, "δεν εισπράτει ούτε το 10% γιατί είναι καλός άνθρωπος" (φαινόμενο συχνό, λίαν παράνομο και προφανώς αδιάφορο για τον ΦΣΑ που δεν ασχολείται με τέτοια μικροθέματα αθέμιτου ανταγωνισμού) ;-) )... Ο δύσμοιρος "άλλος" που εκτελεί τη συνταγή ψάχνει απεγνωσμένα να βρεί πού στο καλό αναφέρεται αυτό το περιώνυμο 10%... Και ανακαλύπτει το εξής επικό: στο δεξιό πάνω άκρο της συνταγής ο γιατρός έχει γράψει(και σφραγίσει!!!!) τη φράση "ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΣ ΕΤΑΚ"... Κατόπιν τούτου παρακαλούμε τον Ιατρικό Σύλλογο να μας επιτρέψει να δημοσιεύσουμε τα στοιχεία του γιατί πιθανώς να εξοφλεί και λογαριασμούς της ΕΥΔΑΠ να μην τρέχουμε κιόλας... Και αφήστε τους άλλους να αναφέρονται σε διατάγματα περί ευθύνης γιατρών κλπ... THIS IS GREECE, YOU KNOW...
Κοινοποίηση:

Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2009

ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΩ (ΝΑ ΚΟΛΛΗΣΩ ΤΟ BARCODE ΤΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ ΣΑΚΧΑΡΟΥ)

Τον τελευταίο μήνα νιώθω ότι ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΩ! Πείτε μου, υπάρχει κάποιος που ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΕΙ να βγάλει με το κοπίδι το barcode από τις ταινίες σακχάρου, να το κολλήσει και να κοστολογήσει τη συνταγή χωρίς να του μαζευτεί ουρά πελατών από πίσω; Και πάει στα κομμάτια αν είναι Precision που θα σκίσεις το πάνω κομμάτι, τι κάνεις όμως όταν δίνεις Elite που έχει τον γραμμωτό κώδικα στο πλάι; Όσο προσπαθείς να αφαιρέσεις το τμήμα με χειρουργική ακρίβεια για να μην χαλάσεις τις ταινίες στο εσωτερικό, τόσο θα φεύγει κόσμος που περίμενε γιατί δεν θέλει να σε βλέπει να παίζεις τον γιατρό. (Για να το κολλήσεις στη συνταγή με cellotape εκείνη την ώρα δεν παίζει, το κάνεις και μετά)
Πάμε τώρα στο δια ταύτα, γιατί λήφθηκε το συγκεκριμένο μέτρο: θα έχετε καταλάβει ότι η ηλεκτρονική συνταγογράφηση δεν θα γίνει ποτέ πραγματικότητα ή στην καλύτερη θα χρειαστούν πολλά χρόνια. Σε μια προσπάθεια περιορισμού των δαπανών μας ζητάνε τον γραμμωτό κώδικα των αναλωσίμων σακχάρου, το θέμα είναι όμως ότι οι συνταγές με ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΔΕΝ ΞΕΠΕΡΝΟΥΝ ΤΟ 1,5%! Επομένως η προσπάθεια περικοπής δαπανών έχει ξεκινήσει με την όπισθεν!!
Έστω τώρα ότι δεχόμαστε ότι αυτό το 1,5% είναι σημαντικό και δεν ασχολούμαστε με τα καρδιολογικά που αγγίζουν το 25% μηνιαίως. Δεν θα έπρεπε οι ταινίες να έχουν κουπόνι όπως τα υπόλοιπα φάρμακα για να τα ξεκολλάμε σαν άνθρωποι; Τι είπατε; ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΟΥΝ να τα αλλάξουν; Τότε πως γεμίσαμε εν μια νυκτί χρωματιστά κουπόνια που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα άλλο παρά μόνο στο να σπάει λίγο το μαύρο από όλα τα υπόλοιπα κουπόνια; Το Humira είναι μπλε, το Aricept πράσινο και το Bisolvon καφέ, όλα όμως χορηγούνται κανονικά και η συνταγή δεν χρειάζεται κανένα συνοδευτικό! Υπάρχουν άπειρα παρόμοια παραδείγματα. Μίλησε κανείς για αποφάσεις στο πόδι;    
Κοινοποίηση:

Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2009

THE DAY AFTER TOMORROW

Όπου "Tomorrow" βάλτε τις αργίες του Τιμίου Σταυρού και του Αγίου Πνεύματος, καθώς και τις απεργίες. Μια μέρα καθόμαστε (ή συνήθως μισή γιατί είναι μόνο πρωί) και την επομένη συμβαίνει το αδιαχώρητο! Ο κόσμος στις 3 παραπάνω περιπτώσεις δεν ξέρει ότι είμαστε κλειστά ενώ όλα τα υπόλοιπα μαγαζιά δουλεύουν κανονικά. Συνυπολογίστε ότι η συνταγογράφηση εκείνη τη μέρα "τρέχει" κανονικά, οπότε εμείς καλούμαστε να βγάλουμε δουλειά 2 ημερών σε μία. Έτσι, την επομένη των 3 προαναφερθεισών περιπτώσεων σε ένα φαρμακείο συμβαίνουν τα εξής:
  1. 20 άνθρωποι "μας τη λένε" διακριτικά ("Κοπάνα χτες;")
  2. 50 άνθρωποι μας ρωτάνε γιατί κλείσαμε
  3. Δεν καθόμαστε δευτερόλεπτο
  4. Το τηλέφωνο χτυπάει διαρκώς λες και γιορτάζουμε ή είμαστε σε Υπουργείο
  5. 4-5 φορές μας έρχεται να κλάψουμε από την πολλή δουλειά
  6. 2-3 φορές θα βριστούμε με τους υπαλλήλους- όποιος δεν έχει υπαλλήλους βρίζεται με πελάτες
  7. Μας περιμένουν απ' έξω (πρωί-απόγευμα)
  8. Ανοίγουμε νωρίτερα και κλείνουμε αργότερα (πρωί-απόγευμα)
  9. Διώχνουμε τους ιατρικούς επισκέπτες/ πωλητές κλωτσηδόν
  10. Αναπολούμε πόσο ωραία περάσαμε τις προηγούμενες μέρες
  11. Αναρωτιόμαστε γιατί μας είχε λείψει η δουλειά τις προηγούμενες μέρες
Καλό κουράγιο σε όλους! Πρόκειται για συγκινήσεις που μόνο το επάγγελμά μας μπορεί να προσφέρει!! (Ξεχάσαμε κάτι;)
Κοινοποίηση:

Πέμπτη 11 Ιουνίου 2009

ΤΟ "ΧΑΛΑΣΜΕΝΟ" FOSTER


Το ρολόι δείχνει μεσάνυχτα και ετοιμάζομαι να κλειδαμπαρωθώ για να συνεχίσω την εφημερία μέχρι το πρωί. Εκείνη την ώρα μπαίνει πελάτης που είχε γυρίσει 2-3 φαρμακεία και δεν μπορούσε να βρει Foster. Είχα ΔΥΟ κουτιά στο ψυγείο, του δίνω το ένα συν κάποια άλλα φάρμακα για το αναπνευστικό και τον καληνυχτώ. Δεν περνάει μισή ώρα και με παίρνει τηλέφωνο να μου πει ότι το Foster ήταν χαλασμένο: ενώ έκανε θόρυβο όταν πίεζε για εισπνοή, δεν έβγαζε το χαρακτηριστικό συννεφάκι σκόνης. Αφού του είπα να βάλει λίγο παραπάνω δύναμη ή να το αφήσει 5 λεπτά εκτός ψυγείου και δεν πείστηκε, πάω στο ψυγείο, δοκιμάζω το δεύτερο Foster που δούλευε κανονικότατα και του είπα να περάσει να του το αλλάξω. Σε ένα τέταρτο είχε έρθει, του δίνω το καινούριο και του δείχνω μπροστά του ότι δουλεύει, παίρνω το παλιό πίσω το οποίο επίσης δοκίμασα μπροστά του και δούλευε και αυτό μια χαρά!

Η ιστορία μας όμως δεν τελειώνει εδώ! Το πρωί κατά τις 8:30 με ξαναπαίρνει να μου πει ότι και το άλλο είχε χαλάσει!! Του είπα ότι μάλλον κάτι κάνει λάθος γιατί δεν ήταν δυνατόν δύο κουτιά στο φαρμακείο μου να είναι εντάξει και στο σπίτι του να χαλάνε! Μου απάντησε ότι δεν είναι ούτε μικρός, ούτε χαζός. "Εγώ δεν είπα κάτι τέτοιο, όμως σίγουρα δεν χαλάνε στο δρόμο! Δεν έρχεστε πάλι από εδώ να το ξαναδούμε μαζί;" τον ρωτάω. Χωρίς να έχει άλλη επιλογή ξαναέρχεται και αυτή τη φορά τον βάζω να το δοκιμάσει μόνος του και δεν πίστευα αυτό που έβλεπα: το κράταγε ανάποδα!!! Η αντλία έβρισκε αέρα και φυσικό ήταν να μην βγαίνει τίποτα."Έτσι το δείχνει στο φυλλάδιο" μου λέει. "Ναι, αλλά εγώ αλλιώς σας το έδειξα χτες...". Ο άνθρωπος μου ζήτησε χίλια συγνώμη, κατέβασε το κεφάλι και έφυγε…

Συνεπώς έβαλα και το Foster στη λίστα με τα πράγματα που στο φαρμακείο είναι εντάξει και στο σπίτι ως δια μαγείας χαλάνε! Μέχρι τώρα είχαμε μόνο "χαλασμένα" πιεσόμετρα, θερμόμετρα και ζυγαριές!

Κοινοποίηση:

Πέμπτη 30 Απριλίου 2009

ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΑ ΑΛΟΓΑ


Σύνδεση με τα προηγούμενα: προ 3ετίας είχαμε τη γρίπη των πτηνών. Πανικός στα κανάλια, πανικός στους δρόμους και ξαφνικά όλοι έμαθαν ότι ΠΡΕΠΕΙ να κάνουν οπωσδήποτε αντιγριπικό εμβόλιο! Δεν είχε σημασία αν το χρειάζονταν ή αν το στερούσαν από άτομα που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου (διαβητικοί, υπερήλικες κλπ), σημασία έχει ότι τους το έλεγε η τηλεόραση ή ο γείτονας τους που τις ελεύθερές του ώρες ξεφυλλίζει βιβλία Επιδημιολογίας! Ήταν Οκτώβρης και ο χειμώνας προ των πυλών… Το θέμα «πούλαγε» και τα κανάλια το έπαιζαν επί 24ώρου βάσεως! Εμείς να παρακαλάμε γονυπετείς για επιπλέον εμβόλια, να κάνουμε λίστες, να ψάχνουμε σε κεντρικά φαρμακεία αν ξέμεινε κανένα εμβόλιο και άλλα ευτράπελα! Οι πελάτες να τηλεφωνούν για να κάνουν κράτηση το εμβόλιο και να μας κάνουν 50 ερωτήσεις έκαστος για το τι είναι αυτός ο ιός και πώς να προφυλαχθούν! Μέχρι που έφτασε η άνοιξη και είδαμε ότι η όλη τραγελαφική κατάσταση μας είχε προσπεράσει…

Προ εβδομάδας μας προέκυψε η γρίπη των χοίρων, εκ Μεξικού ορμώμενη. Πάλι άρχισαν οι υστερίες στα παράθυρα και τα πηχαία πρωτοσέλιδα. Έλα όμως που κανείς δεν έδειξε να ασχολείται: ούτε απορίες, ούτε άγχος για εμβόλια, ούτε καν αναφορά σε κουβέντα στο καφενείο. Ο κόσμος έχει νωπές τις μνήμες από την προηγούμενη γρίπη και κατάλαβε ότι δεν έχει κανένα νόημα να κάψει εγκεφαλικά κύτταρα για το συγκεκριμένο θέμα. «Γρίπη είναι και θα περάσει…» Το θέμα έπαιξε για 3 μέρες και αφού είδαν ότι δεν τραβάει, το ξέχασαν μονομιάς και ξαναθυμήθηκαν τις ευρωεκλογές, τον Παυλίδη και τη Siemens. Λες και τα γουρούνια δεν είχαν ποτέ τον συγκεκριμένο ιό ή γιατρεύτηκαν εν μιά νυκτί!

Ηθικό δίδαγμα: το εμβόλιο για τη γρίπη των χοίρων το χρειάζονται όσοι αναπαράγουν βλακωδώς τέτοιες ειδήσεις -και μάλιστα χωρίς να έχουν τις απαραίτητες γνώσεις- μόνο και μόνο για μερικά έξτρα φύλλα ή λίγες μονάδες τηλεθέασης!! 

Κοινοποίηση:

Σάββατο 7 Μαρτίου 2009

ΜΕΤΑΜΕΣΟΝΥΚΤΙΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ


Υποτίθεται ότι μετά την 12η νυχτερινή τα φαρμακεία εξυπηρετούν το κοινό μόνο για φάρμακα. Σε αρκετό κόσμο συμβαίνει να χρειάζεται επειγόντως κάποιο φάρμακο εκείνες τις ώρες, με ή χωρίς συνταγή γιατρού. Δυστυχώς όμως υπάρχουν και αρκετοί που οι απαιτήσεις τους είναι κάθε άλλο παρά λογικές! Με e-έρευνα στην οποία συμμετείχαν φαρμακεία από όλη την Ελλάδα συγκεντρώσαμε μια λίστα με όλα τα απίστευτα που μας έχει ζητήσει ο κόσμος την ώρα που κυκλοφορούν φαντάσματα:

 

  • Ασετόν
  • Οινόπνευμα καθαρό
  • Οινόπνευμα με λεβάντα
  • Οδοντόκρεμα
  • Οδοντόβουρτσα
  • Betadine για γαργάρες
  • Σαμπουάν για την τριχόπτωση
  • Vichy LiftActiv Pro
  • RoC Complete Lift      
  • Γαλάκτωμα καθαρισμού
  • Αντηλιακό
  • Apivita After Sun με σύκο
  • Λεκιθίνη
  • Opti-Free
  • Τεστ εγκυμοσύνης
  • Μελισσόχορτο
  • Geriatric
  • Tonotil
  • Μάσκαρα Κορρέ
  • Βαφή μαλλιών Κορρέ
  • Συσκευασία δώρου Κορρέ
  • Ουροσυλλέκτη
  • Προφυλακτικά
  • Viagra
  • K-Y jelly
  • Αυτοκόλλητο για κάλους
  • Dettol
  • Breathe Right
  • Ζύγισμα

 

Η λίστα δεν τελειώνει εδώ! Περιμένουμε να αναρτήσετε σχόλια με τα δικά σας…

Κοινοποίηση:

Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2009

Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΕΝΟΣ ΞΕΡΙΖΩΜΕΝΟΥ...ΠΕΛΑΤΗ


Μιας και ο Ξανθόπουλος είναι της μόδας λόγω της σχετικής διαφήμισης, θυμήθηκα την Οδύσσεια που πέρασε προ καιρού ένας πελάτης. Το αν έφταιγε ο ίδιος ή/και άλλοι θα το κρίνετε μόνοι σας.
Σάββατο απόγευμα και ο εν λόγω κύριος έρχεται με συνταγή από νοσοκομείο. Είχε ενοχλήσεις στο μάτι και ο γιατρός στα εξωτερικά ιατρεία του έγραψε ένα κολλύριο το οποίο... ούτε που είχα ξαναδεί και φυσικά δεν ήξερα ποια δραστική ουσία είχε. Από το PC βρήκα αμέσως ότι είχε τομπραμυκίνη, άρα είχα να του αντιπροτείνω το Tobrex. Το δύσκολο όμως σε αυτές τις περιπτώσεις είναι να πείσεις τον άλλον ότι θες να τον εξυπηρετήσεις και όχι να τον κορο'ι'δέψεις. Άρχισα λοιπόν το γνωστό ποίημα: "Είναι μη κινήσιμο κολλύριο, δεν το γνωρίζω καν και άρα θεωρώ πολύ δύσκολο να το βρείτε αλλού, υπάρχει όμως ίδιο κολλύριο με την ίδια ουσία και με την ίδια τιμή, απλώς το βγάζει άλλη εταιρεία κλπ". Όλη αυτή την κουβέντα την κάνω για 2,74 και ενώ ήδη περιμένουν 3 άτομα...
Δυστυχώς -για τον ίδιο- ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μας δεν πείστηκε. Καβάλησε το μηχανάκι, έφυγε από τα ΠΑΤΗΣΙΑ και πήγε στο πλησιέστερο εφημερεύον στον Άγιο Νικόλαο όπου φυσικά δεν βρήκε το κολλύριο. Μετά πήγε στην Πλατεία Αττικής όπου και εκεί έφαγε άκυρο. Συνέχισε ακάθεκτος την περιπλάνηση του μέχρι που έφτασε στη ΝΕΑ ΙΩΝΙΑ! Απογοητευμένος με πήρε τηλέφωνο να μου ζητήσει συγνώμη που δεν με εμπιστεύτηκε και γύρισε πάλι πίσω για να του δώσω Tobrex!
Βρείτε τώρα ποιος φταίει σε αυτή την ιστορία η οποία επαναλαμβάνεται σε κάθε εφημερία:
α) Ο γιατρός που έχει "έμπνευση" όταν συνταγογραφεί;
β) Ο ιατρικός επισκέπτης που πέρασε εκείνο το πρωί και του είπε για το κολλύριο;
γ) Ο πελάτης που δεν με εμπιστεύτηκε και προτίμησε να χαλάσει 2 ώρες από τη ζωή του και μερικά λίτρα βενζίνη;
δ) Εγώ που κάθομαι και ασχολούμαι κάθε φορά που βλέπω "κουλό" αντίγραφο σε εφημερία αντί να πετάξω ένα ξερό "δεν έχω" όπως κάνουν οι περισσότεροι; 
ε) Όλοι οι παραπάνω;
Κοινοποίηση:

Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2009

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΒΑΦΤΙΣΙΑ


Αφελώς είχα πιστέψει ότι με τα βαφτίσια της βρεφικής μου ηλικίας είχα ξεμπερδέψει με ονοματοδοσίες και ότι μια ζωή θα με φωνάζουν ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ή κάποιο από τα υποκοριστικά του. Από τότε όμως που άνοιξα το φαρμακείο μου έχουν δώσει πολλά ονόματα εκτός από το δικό μου! Ιδού μια λίστα με τα πιο συνηθισμένα:

 


·                     ΔΗΜΗΤΡΗΣ (άσχετο)

·                     ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ο γιος μου, αλλά έτσι με φώναζαν και πριν γεννηθεί)

·                     ΛΟΥΚΑΣ (συνάδελφος στα 100μ)

·                     ΓΡΗΓΟΡΗΣ (συνάδελφος στα 150μ)

·                     ΓΙΑΝΝΗΣ (λογικό, έτσι λέγεται η μισή Ελλάδα)

·                     ΓΙΩΡΓΟΣ (και αυτό λογικό)

·                     ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ (άσχετο #2)

 

Εννοείται πως δεν έχω απαίτηση από κανένα και ειδικά από άτομα προχωρημένης ηλικίας να θυμούνται το όνομά μου! Διασκεδάζω με το όλο σκηνικό και πέφτω ανάσκελα από τα γέλια κάθε φορά που ακούω όνομα που δεν είχα ξανακούσει! Και φυσικά όσο έρχονται και ψωνίζουν σε μένα μπορούν να με λένε όπως θέλουν...

Αλήθεια, εσάς πως σας λένε;;;

Κοινοποίηση:

Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2008

"ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΖΩΗ"…ΑΠΟ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ!


-Καλησπέρα.

-Καλησπέρα.

-Φαρμακείο εκεί;

-Μάλιστα.

-Εφημερεύετε σήμερα;

-Ναι.

-Δηλαδή είστε ανοιχτά;

-Ορθάνοιχτα!

-Για να καταλάβω καλά, το φαρμακείο είναι ανοιχτό;

-Βεβαίως!

-Δεν το χωράει ο νους μου, σήμερα δουλεύετε;

-Φυσικά!

-Αδυνατώ να το πιστέψω πως σας πέτυχα ανοιχτά!

-Κι όμως…

-Μα τους θεούς, έχετε εφημερία!

-Τόση ώρα αυτό δε λέμε;

-Έρχομαι από ‘κει…

 

Όχι, δεν πρόκειται για διάλογο από το αλήστου μνήμης σίριαλ «Καλημέρα Ζωή» αλλά για (σχεδόν) ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ μεταξύ φαρμακοποιού που εφημερεύει και πελάτη που κάνει τηλεφωνική έφοδο για να ελέγξει αν είναι ανοιχτό το φαρμακείο! Το σκηνικό επαναλαμβάνεται πολλάκις σε κάθε εφημερία! Σχεδόν πάντα ο ενδιαφερόμενος κάνει 10 ερωτήσεις ενώ θα μπορούσε ήδη να έχει φτάσει, ενώ σχεδόν ποτέ δε ρωτάει αν όντως έχουμε το υποαλλεργικό γάλα ή την οδοντόκρεμα που ψάχνει… 

Κοινοποίηση:

Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2008

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ...ΠΑΡΑΛΙΓΟ!


Γυρίζω νοερά το ρολόι σχεδόν ένα χρόνο πίσω και θυμάμαι ένα περιστατικό που εκ των υστέρων προκαλεί μειδίαμα -το λιγότερο- αλλά την ώρα που διαδραματιζόταν πίστεψα ότι ζω έναν...nightmare before Christmas!

Δευτέρα 24/12/07: Η σημερινή διημέρευση μου έχει χαλάσει ένα 5ήμερο ξεκούρασης αλλά με παρηγορεί το γεγονός ότι έχει αρκετό κόσμο και η ώρα περνάει γρήγορα. Κατά τις 18:00 μπαίνει ένας νεαρός γύρω στα 30, διπλωμένος στα δύο από κρίση άσθματος! Μας είπε ότι του συνέβαινε παλιότερα, είχε καιρό να τον πιάσει αλλά τώρα του είχε έρθει ξαφνικό. Πρώτη μου δουλειά ΝΑ ΚΑΛΕΣΩ ΤΟ ΕΚΑΒ όπως μας είχαν μάθει από το Πανεπιστήμιο. Επιπλέον έβαλα και χρονόμετρο να τρέχει για να δω πόση ώρα θα κάνει το ασθενοφόρο, λες και ήξερα...

Φάρμακο επιλογής για τέτοια περίπτωση είναι η κορτιζόνη (πχ Symbicort) αλλά είπα να μην το ρισκάρω και να δώσω Aerolin στα σίγουρα. Παίρνει 3 "τζούρες" αλλά που να τον πιάσουνε! Διπλωμένος και να σφυρίζει σαν τρένο και ο κόσμος να περνάει και να τον κοιτάει! ΄Ημουν σχεδόν σίγουρος ότι δεν θα προλάβαινε το αυριανό τραπέζι αν συνέχιζε έτσι! Πέρασαν 20 λεπτά -εννοείται άφαντο το ασθενοφόρο- και έκανε άλλες 2 εισπνοές. Σε λίγο σαν να αισθάνθηκε κάπως καλύτερα, σταμάτησε το "σφύριγμα" και ανέπνεε με σχεδόν φυσιολογικό ρυθμό. Με τη συμπλήρωση 35 λεπτών από την ώρα που μπήκε και αφού είδε ότι στέκεται στα πόδια του, μας ευχαρίστησε θερμά και έφυγε.

Το χρονόμετρο δείχνει ότι πέρασαν αισίως 52 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΛΕΠΤΑ και ξαφνικά ακούμε τη σειρήνα του ασθενοφόρου που έχει σταματήσει έξω από το φαρμακείο! "Τι να σε κάνω τώρα, πριν από 1 ώρα περίπου πήρα τηλέφωνο, ο άνθρωπος έγινε καλά και έφυγε" είπα στο συνοδηγό! "Εμείς πήραμε σήμα πριν από 8 λεπτά" μου απαντάει! Δεν κάτσαμε να ασχοληθούμε παραπάνω, υπέγραψα τα προβλεπόμενα χαρτιά και το ασθενοφόρο έφυγε...

Παρά το haρρy end της ιστορίας μας, προκύπτουν τα εξής ερωτήματα: α) Τι θα συνέβαινε αν ο άνθρωπος δεν μπορούσε να περπατήσει μέχρι το εφημερεύον φαρμακείο και καλούσε μόνος του το ΕΚΑΒ; β) Πόση ώρα παραπάνω θα έκανε το ασθενοφόρο αν το πάθαινε ανήμερα Χριστούγεννα; γ) Γιατί μεσολάβησαν 44 λεπτά μέχρι να ειδοποιηθεί το ασθενοφόρο; δ) ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΟΝΙΜΩΣ ΣΕ ΔΙΑΚΟΠΕΣ;;;

Κοινοποίηση: