Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2015

Μήνυμα φαρμακοποιού για τον αγώνα που μόλις ξεκινάει: ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!

Τι εστί ΑΠΕΡΓΙΑ...

Απεργία για εμένα εστί ΚΟΛΑΣΗ!

Μία κόλαση που καλούμαι να περάσω με το κεφάλι ψηλά. Δεν είμαι δημόσιος υπάλληλος που κάνω ευκολά μια στάση εργασίας. Είμαι επιστήμονας που καθημερινά έρχομαι σε επαφή με ασθενείς των οποίων ο οβολός είναι ο μισθός μου. Οπότε καλούμαι αυτή τη στιγμή να προκαλέσω την ταλαιπωρία τους, με σκοπό να καταφέρω να λιώσω το κερί των αυτιών της πολιτείας...

ΑΝ ...το καταφέρω...

              Όχι ΑΝ..ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΩ!

Δυστυχώς λόγω των καταστάσεων, αυτός είναι ο πιο άχαρος τρόπος που συνεπάγεται την ταλαιπωρία των ασθενών! Αυτός είναι ο μονός τρόπος που...



... μπορεί να με ακούσει αυτό το αφερέγγυο σύστημα, αλλά ξυπνάει μέσα μου το αίσθημα της επιβίωσης και αναγκάζομαι να καταφύγω σε αυτόν.

Έχουμε ακούσει τα τελευταία χρόνια πολλές φορές στις συνεδριάσεις μας για τις «κόκκινες γραμμές», εννοώντας τα όρια μας για τα φλέγοντα ζητήματα. Δυστυχώς όμως οι λέξεις αυτές έχουν ακουστεί τόσες φορές , που έχουν πάψει να μας ταρακουνούν, να μας ανατριχιάζουν και να μας κάνουν να χάνουμε τον ύπνο μας! Και τώρα, ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ, αποδυναμωμένοι οικονομικά κάποιοι χρησιμοποιούν τη φράση «θα λήξει η επιταγή» για να σπάσουν το τοίχος και την ενότητα μας!!!

Και μετά;
Εγένοντο απεργοσπάστες!
Έκαναν τζίρο δυο ημέρων σε μια!
Έχουν άραγε σκεφτεί τι θα πουν στα παιδιά τους, στους φίλους τους, στους γονείς τους όταν θα τους αποκαλέσουμε ΠΡΟΔΟΤΕΣ?
Έχουν άραγε σκεφτεί ότι θα ξεπουληθούν σε μία πολυεθνική για ένα μισθάκο?
Έχουν άραγε σκεφτεί ότι θα δουλεύουν σαν ΥΠΑΛΗΛΛΟΙ στο ΠΡΩΗΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ φαρμακείο?
Έχουν άραγε σκεφτεί πως θα συμπεριφερθούν στους ασθενείς τους βασισμένοι πια σε οικονομικά συμφέροντα τρίτων και όχι στις γνώσεις τους?

Συνάδελφοι, η προσπάθεια μας δεν τελειώνει αύριο! Αντιθέτως, ξεκίνησε μόλις κατατέθηκε ο νέος νόμος στη βουλή των Ελλήνων!
Γιατί η πορεία ενός νόμου μέσα στα χρόνια, δεν εξαρτάται μόνο από τις λέξεις που τον ντύνουν αλλά κυρίως από τον τρόπο που εφαρμόζεται!

#Συνείδηση #αγάπη για το φαρμακείο μου #διατήρηση των κεκτημένων #θέληση να υπάρχω στο μέλλον αυτόνομη #συναδελφικότητα #πίστη στην προσπάθεια μου:
Αυτές είναι οι λέξεις που θα μου δώσουν την δύναμη να συμμετέχω στην απεργία.

Είμαι 14 χρόνια φαρμακοποιός πίσω από τον πάγκο, 5 χρόνια εκλέκτορας των φαρμακοποιών της Αθήνας στον ΠΦΣ, βιοπορίζομαι μόνο από τα έσοδα του φαρμακείου και τα λειτουργικά μου έξοδα είναι τεράστια.

Με εκτίμηση,

Αντωνοπούλου Αλεξάνδρα